Idziemy drogą z Psalmem 119, poświęconemu Słowu.
„Lgnę do Twoich napomnień, nie daj mi okryć się wstydem.„ (Ps 119,31)
Ktoś, kto chce mieć pewność, że wytrwa, że nie upadnie powinien trzymać się tego, co jest stałe. Psalmista nie tylko kurczowo, biernie się trzyma napomnień płynących ze Słowa Bożego, ale wręcz do nich lgnie i wyraża to słowem דָּבַק [ḏâḇaq]. To doświadczenie oznacza, że idzie krok w krok, że daje się poprowadzić, trzyma się blisko mądrości Bożego Prawa. Ono osłania go płaszczem sprawiedliwości.
