Idziemy drogą z Psalmem 119, poświęconemu Słowu.
„Bo Twoje napomnienia są moją rozkoszą, Twoje ustawy są moimi doradcami” (Ps 119,24)
Zwykle rozkosz obejmuje doznania zmysłowe. Psalmista jednak doznaje wewnętrznego poruszenia mądrością i prawdą Słowa. Jest ono jak שַׁעֲשֻׁעִים [szaaszuim], czyli nasyca jego serce, tak że nie potrzebuje innych doświadczeń. Nasz umysł odnajduje upodobanie w prawdzie, w tym szczególnym momencie, gdy tę prawdę odkrywa i staje się ona swego rodzaju przyjemnością. Wprawia w zachwyt. Podpatrujmy, jak psalmista syci się poznaniem Bożego Słowa, gdy Ono odsłania się jako napomnienie i ustawy.
