W Adwent idziemy drogą z Psalmem 119, poświęconemu Słowu.
„Czyń dobrze słudze swojemu, aby żył i przestrzegał słów Twoich.” (Ps 119,17)
W tym wersecie następuje wewnętrzne połączenie: gdy psalmista doświadcza dobra, wtedy jest zdolny do przestrzegania Słowa Bożego. Gdy zaś Je strzeże, wtedy wraca do niego błogosławieństwo dobrego sługi. Przyjmijmy dziś hebrajskie słowo עֶבֶד [‘eḇeḏ] sługa ze świadomością, że relacja Pan – sługa nie oznacza srogiego niewolnictwa, lecz przynależność pełną zaufania. Tak jak to wyznała Maryja w Nazarecie: „Oto służka Pana…”.
