Kiedy tłum napierał na Niego, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret, ujrzał dwie łodzie przy brzegu, a rybacy wyszli z nich i płukali sieci. Wszedł do jednej z łodzi, która należała do Szymona, i poprosił go, aby nieco odpłynął od brzegu. I nauczał tłumy z łodzi. Kiedy przestał mówić, rzekł do Szymona: Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów. Szymon odpowiedział: Nauczycielu, mozoliliśmy się całą noc, aleśmy nic nie ułowili. Lecz na Twój rozkaz zarzucę sieci. Uczyniwszy to zagarnęli takie mnóstwo ryb, że sieci zaczęły się rwać. Skinęli więc na towarzyszy z drugiej łodzi, aby im pospieszyli z pomocą. I podpłynęli. I napełnili obie łodzie tak, że się prawie zanurzały. Widząc to Szymon-Piotr upadł do nóg Jezusa i powiedział: Odejdź ode mnie, Panie, bom jest człowiek grzeszny. Albowiem z powodu takiego połowu ryb, którego dokonali, zdumienie i lęk ogarnęły go i wszystkich jego towarzyszy oraz Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. A Jezus rzekł do Szymona: Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił. Po wyciągnięciu łodzi na brzeg zostawili wszystko i poszli za Nim. (Łk 5,1-11)
Św. Łukasz za każdym razem wzmacnia przekaz o naturze Słowa Bożego. Ono pociąga tłum, sprawia cudowny połów, powołuje Szymona. Tym razem Pan Jezus idzie do miejsca pracy przyszłych apostołów. Wczoraj był w domu. Tu i tam życie niesie trudności i cierpienie. Choroba, fiasko wysiłków. Lecz Pan mówi: Nie bój się… Kolejna odsłona mocy Słowa Bożego to uwolnienie od lęku przy jednoczesnym pokazaniu drogi. Nie bój się! Od teraz ludzi będziesz łowił. Szymon wyznaje: Mistrzu… Grecki termin to ἐπιστάτης [epistatēs]. To ktoś, kto stoi ponad. Od teraz to Jezus i Jego słowo panuje nad wszystkim. Ta scena uczy posłuszeństwa, ale i zaufania, wypuszczenia z rąk pałeczki dyrygenta, zwalnia z kontroli przebiegu wydarzeń. Jest ktoś, kto panuje nad wszystkim — to jest właśnie Mistrz – Jezus.
