W Adwent idziemy drogą z Psalmem 119, poświęconemu Słowu.
„Cieszę się z drogi Twych upomnień jak z wszelkiego bogactwa.” (Ps 119,14)
Zwykle napomnienia rodzą reakcje niechęci, tłumaczenia się. Psalmista jednak odnajduje w nich radość. Stają się dla niego jak przewodnik na drodze, która prowadzi do odkrycia największego skarbu. Jest nim skarb w Niebie. Radować się to po hebrajsku שׂוּשׂ [śûś].
