W Adwent idziemy drogą z Psalmem 119, poświęconemu Słowu.
„W sercu swym przechowuję Twą mowę, by nie grzeszyć przeciw Tobie.” (Ps 119,11)
Serce psalmisty, im dalej podąża po drogach Pana, staje się jak zwój zapisany Słowem. Serce nie jest magazynem wszelkich rzeczy, lecz skarbcem, zachowującym prawość myśli, jasność celu, stałość wyboru. Z bogactwa określeń Słowa Bożego dziś ten werset przywołuje piękny termin: אִמְרָה [’imrâ].
