W Adwent idziemy drogą z Psalmem 119, poświęconemu Słowu.
„Przestrzegać będę Twych ustaw, nie opuszczaj mnie nigdy!” (Ps 119,8)
W tym wersecie psalmista otwarcie mówi o pragnieniu, potrzebie obecności Boga, obecności przy Nim. To, co go upewnia o takiej więzi, jest przestrzeganie Prawa. Dosłownie słyszymy, że nie porzuca, nie zostawia, ustaw. Po hebrajsku brzmi to tak: אַֽל־תַּעַזְבֵ֥נִי [’al ta‘azḇênî]. Sufiks wskazuje na pierwszą osobę liczby pojedynczej, zatem psalmista świadomie trwa przy Bożych pomysłach i ich nie opuszcza.
