Życie i praktyka modlitwy Słowem Bożym w rytmie Lectio Divina
Menu
Ziemia
Dzień trzeci: Ziemia
„Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami. A potem Bóg rzekł: Niechaj zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże powierzchnia sucha! A gdy tak się stało, Bóg nazwał tę suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. A Bóg widział, że były dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień trzeci.” (Rdz 1,1-2.9-10.13)
Do Pana, Boga twojego, należą niebiosa, niebiosa najwyższe, ziemia i wszystko, co jest na niej. (Pwt 10,14)
Cisza na planie
Nieskończoność zieleni, przestrzeni i nadziei
Horyzont zdarzeń
Drogi ziemi prowadzą ku niebu
Droga w stronę słońca
Za kolejnym zakrętem będzie ta chwila
Niebo i ziemia zatrzymane
Po kamienistej drodze życia idziesz z nami
Tam już tylko światło
Za ostatnim planem Nieskończony
Na skale postawił moje stopy.
Utkany w łonie ziemi
W labiryncie Dunajca
MIliony lat i miliony kamieni na gołoborzu
Idź w górę po górach
Biel z szarości przychodzi
Tonacje ziemi brzmią harmonią
Na wstęgach pól kołysze się spojrzenie
Będą zatem istniały, jak długo trwać będzie ziemia: siew i żniwo, mróz i upał, lato i zima, dzień i noc. (Rdz 8,22)
Niechaj cała ziemia Cię wielbi i niechaj śpiewa Tobie, niech Imię Twoje opiewa! (Ps 66,4)