Milczenie
Cisza adoruje Najświętszy Sakrament
Miłość z łzą aloesu czeka w ogrodzie
Mirrowe tęsknoty uciszają niebo i ziemię
Kamień już drży pod naporem nadziei
Ziarno kiełkuje eksplozją życia
Wchłanianie wieczności
W wieczność wchłania się
muśnięcie skrzydeł motyla
w nieskończoność przenika
młodziutka biel kwitnących wiśni
W tej chwili wszystko staje się
Nurtem ciszy zdąża do Pełni
Szczęśliwe oczy, które to widzą
Spełnione serce, które to oddaje
Rzeka
Rzeka mego życia czasem wzbiera po brzegi
wypełnia się wieloma wątkami
przeplata warkocze
tajemnic radosnych
i bólu starodawnego ukąszenia
niech wciągnie mnie na nowo wir Miłosierdzia
wypłynę na brzegu odkupienia
wpatrzony w Światło Bez Zachodu
Nad brzegiem
Spotkasz Go nad jeziorem
pełnym miłosierdzia
To jest Pan
szepnie Ci na ucho
Umiłowany Uczeń
Żar ogniska
ogień miłości
zapach chleba
smak pieczonej ryby
tuż na brzegu
I poniesie się echem
po kryształowej tafli wody
Jego Pokój
od brzegu mego serca
do brzegu twego
między nami a Nim
ks. Kazimierz Stasiak SAC