Udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jego było pełne mocy. A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy: Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boga. Lecz Jezus rozkazał mu surowo: Milcz i wyjdź z niego! Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego, nie wyrządzając mu żadnej szkody. Wprawiło to wszystkich w zdumienie, i mówili między sobą: Cóż to za słowo, że z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą. I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy. Po opuszczeniu synagogi przyszedł do domu Szymona. A wysoka gorączka trawiła teściową Szymona. I prosili Go za nią. On, stanąwszy nad nią, rozkazał gorączce, i opuściła ją. Zaraz też wstała [uzdrowiona], i usługiwała im. O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich. Także złe duchy wychodziły z wielu, wołając: Ty jesteś Syn Boży! Lecz On je gromił i nie pozwalał im mówić, ponieważ wiedziały, że On jest Mesjaszem. Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich. Lecz On rzekł do nich: Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo po to zostałem posłany. I głosił słowo w synagogach Judei. (Łk 4,31-44)
Moc Słowa objawia się w uciszeniu demona i wyrzucenie go nie tylko z człowieka, ale i z obszaru jego wpływów. Jezus mocą i władzą swojego słowa przywraca pokój we wspólnocie synagogi w Kafarnaum, wyrzucając demona. Potem, mocą słowa, przywraca zdrowie teściowej w domu Szymona. Szczególnym określeniem wskazującym na dynamikę Słowa Bożego jest słowo ἦχος [ēchos]. Warto zauważyć, że w chwili zesłania Ducha Świętego dał się słyszeć szum (ἦχος) napełniający cały dom. W ostatnim wersecie Łukasz nas zaskakuje, gdyż akcja nagle przenosi się do Judei. I ona nie jest pozbawiona władzy i mocy (ἐξουσία καὶ δύναμις exusia kai dynamis) Słowa Bożego.
Jezus schodzi do Kafarnaum, potem wchodzi do domu Szymona, wychodzi na miejsce pustynne. Ikony do kontemplacji ponownie wyłaniają się z wersetów 4 rozdziału. Najbardziej wymowne są dwie: Jezus w progu domu Szymona oraz Jezus na miejscu pustynnym, zanurzony w obecności Ojca. Pragnie zabrać nas ze sobą.
