Idziemy drogą z Psalmem 119, poświęconemu Słowu.
„Nie odbieraj moim ustom słowa prawdy, bo ufam Twoim wyrokom.” (Ps 119,43)
Nasz umysł od początku jest zorientowany na światło prawdy. Kłamstwo w jakiś sposób łamie tę niewinność i czystość serca. Psalmista całym sobą pragnie prawdy אֶמֶת [’emeṯ] Słowa Bożego. Ono może przywrócić i ochronić w przyszłości, w chwilach zmagań, czystość serca. Na tej prawdzie można się oprzeć, jak na skale.
