Idziemy drogą z Psalmem 119, poświęconemu Słowu.
„Odwróć moją hańbę, która mnie trwoży, bo Twoje wyroki są pełne dobroci.” (Ps 119,39)
Psalmista w chwilach hańby i trwogi odnajduje oparcie i bezpieczeństwo w wyrokach, które są dobre טוֹב [ṭôḇ] i pełne dobroci טוֹבִֽים [tobim]. Przywodzi na myśl pierwszy zachwyt Boga nad swoim stworzeniem. Wszystko, co stworzył, było dobre.
