Idziemy drogą z Psalmem 119, poświęconemu Słowu.
„Odwróć me oczy, niech na marność nie patrzą; przez swoje słowo udziel mi życia!” (Ps 119,37)
Psalmista prosi, aby Bóg strzegł jego spojrzenia. Tak łatwo skierować spojrzenie na coś atrakcyjnego. Wpatrywanie się w marność prowadzi do utraty radości życia. W oczach עַיִן [‘ayin] odbija się widok tego, na co patrzą, ku czemu są skierowane.
